تکم، تنهایم

               آغوش محبت بازکن

                   تا در آغوشت بیاسایم

 گر دیوانه وبه عشق مد هوش گشتم

                          لیکن از فرزانگان این دنیایم

 به رخسارزردم منگر

صفایم را ببین که چه زیبایم

عشقت شرر بر قلبم انداخت

                            تو کجا بودی و من در کجایم 

عشق به غیر همجنس یک پدیده بارز در وجود تمام افراد میباشد این پدیده نه تنها منفور نمی باشــد بلـکـه

شایسته تکریم میباشد فرهنگ این عشق چیزی نیست که بتوان سهل انگارانه از آن گذشت باید این فرهنگ پرورش دادوظیفه هر پدر ومادری اینست که تعامل با جنس مخالف به فر زندان خود گوشزد نمایند ما اگر بعنوان ولی امر فــرزندان خود تمام نکات ریز ودرشت

وحسن روابط آزادبازبانی شیوابیان کنیم مطمئناًهیچ اتـفاق غیرعادی وخـــلاف عـــرف واقع نــخـــواهــد شد

باشد تا روزی که والیان امر از خواب غفلت بیدار گشته و خود را با فرهنگ انـــسانیت منــــطبق نمایـــــــــنــــد.

چه بسا والدینی هستند که از بیان کلمه عشق در جوار فرزندان خود ابا دارند غافل از اینکه این چنین اخلاق فاصله و مرز بین والد وفرزند بسی دورتر می نماید.چرا ما نباید با فرزند خود دوست باشیم ،چرا آزادی اندیشه فرزندخود منتهی به ناکامی میدانیم،چرا سعی بر این نمی کنیم که دوستانه وباملایمت راه درست به فرزند خود نشان دهیم تا کی باید از حقایق فرار کرد.

در یک بحث با دوستم در مورد آزادی و برابری مرد و زن چنین عنوان کرد:حتی ما اگر آزادی و برابری میان زن و مرد قبول کنیم جامعه از ما نخواهد پذیرفت و اضافه کرد ما از بدوتولد با چنین قالبی پرورش یافتیم و نمی توانیم دیگر حقایق موجود را بپذیریم.

از شما خواننده محترم میخواهم که نظر شما در مورد حرف این دوست من بیان بفرمایید .